HAYAT ACIMASIZ ELİYOR HER BİRİMİZİ, BUNCA YILDAN SONRA GERİYE NE KALDI?
Ne dersiniz, insanlar en çok neyi kaybedince çöker? Bana göre ekonomi, yokluk, vb. değil, asıl çöküş insan kendi iç ölçüsünü kaybetmesiyle başlar. Ölçü kaybolduğunda, yasa anlamını; güç, meşruiyetini; başarı ise değerini yitirir. Asıl tehlike de, kaybı normal saymaktır. O hâlde soru şudur: Neyi yeniden inşa etmeye, başlamaya cesaretimiz kaldı mı? İnsan ömrü, biriktirme telaşıyla geçen yolculuk yapar. Maddi kazançların, unvanların, hep varolacakmış, bitmeyecekmiş gibi görünen kalabalıkların peşinden koşar dururuz. Yıllar su gibi akıp giderken insanın kendine sorduğu soru: Bunca çabadan, bunca koşturmacadan geriye ne kaldı ki? Hayat, acımasızca devam ederken bir elek gibi üzerimizdeki fazlalıkları zamanla eliyor. Geriye ne kusursuz planlarımız ne de geleceğe dair kaygılarımız kalır. Bize sadece yaşadıklarımızın ruhumuzda bıraktığı izler kalır. Ömrün muhasebesi yaptığımızda, vicdan terazisine en ağır basan eşyalar değil, dokunulan hayatlar ve birlikte paylaştığımız duygulardır. Kalabalık dağıldığında, bize kalan birkaç gerçek dost ve ardımızda bıraktığımız iyi bir isim, insanın bu dünyadaki en gerçekçi mirasıdır. Kayıpların, hayal kırıklıklarının ve vedaların ardından küllerinden yeniden doğabilen insan, en büyük hazineyi bulmuş olur. Kalabalığın dağılması ile geriye kalan tek şey; insanın vicdanı ve kendine duyduğu saygıdır. Böylece geçip giden ömürden elde edilen tecrübeler, birkaç güzel hatıra ve halen iyilik adına atmakta olan bir kalp varsa, hiçbir şey boşa yaşanmamış demektir. Gurbeti yaşamış olanlar bilir ki, insan doğduğu yerden uzaklaştıkça memleket sadece bir toprak parçası değildir. Hayat geçiyor, insanlar değişip, yollar ayrılsa da, geriye sahip olduklarımız değil, kimlerle olduğumuz, nasıl davrandığımız ve neler yaşadığımız kalıyor. Yaptığımız hizmetler ise kendimizden vererek başkasının hayatını kolaylaştırmamızdır. Yaşadığımız sürece önümüzde hâlâ yürünecek bir yol var. Bu yol, daha fazla anlayışın, dayanışmanın ve güzel günlerin yolu olsun. Ne kadar zamanımız kaldığını bilmeden, zamanı güzelliklerle, temiz niyetlere, faydalı işlere ve umuda ayıralım. Sonuçta herkes kendi hesabını kendi verecek. Geriye kalan yaşadığımız yıllar değil, yıllara ne kattığımız değil mi? SAYGILARIMLA 21.11.2026
Aydın Kocakuşakoğlu


Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın.